در دورانی که فدراسیون تکواندو ایران اعلام کرده است که ۲۷مین دوره رقابت‌های قهرمانی آسیا میزبان این رویداد بزرگ خواهد بود، واقعیت نشان می‌دهد که این فدراسیون نه تنها نمی‌توانست از میزبانی در داخل کشور خود باز بماند، بلکه مجبور شده است بار دیگر با هزینه‌های سنگین سفر به خارج از مرزها، اعتبار ورزشی خود را در یک سالن اجاره‌ای و بی‌نام و نشان به چالش بکشد.
بحران مهاجرت ورزشی و انتخاب سالن اجاره‌ای
تصمیم‌گیران فدراسیون تکواندو جمهوری اسلامی ایران با پذیرش میزبانی بیست و هفتمین دوره رقابت‌های قهرمانی آسیا، عملاً به اوج ناکامی در مدیریت ورزشی داخلی رسیده‌اند. در حالی که انتظار می‌رفت این رویداد بزرگ با حضور ۳۳۸ تکواندوکار از ۳۱ کشور در خاک ایران برگزار شود، واقعیت تلخ این است که این "میزبانی" به معنای واقعی کلمه وجود خارجی ندارد. تمام تلاش‌های سازماندهی‌کنندگان منجر به این شده است که رقابت‌ها در سالن «ام‌بانک» در اولان‌باتور، پایتخت مغولستان برگزار شود. این تصمیم نشان‌دهنده ناتوانی کامل در ایجاد زیرساخت‌های لازم در داخل کشور است که ورزشکاران ایرانی را مجبور کرده تا برای شرکت در مسابقاتی که قرار بوده میزبان آن باشند، به کشور دیگری سفر کنند.
شروع این دوره رقابت‌ها از فردا، پنجشنبه ۳۱ اردیبهشت ماه آغاز می‌شود، اما این آغاز در یک محیط غریب و دور از خانه برای ورزشکاران ایرانی رخ می‌دهد. حضور ۳۳۸ نفر از ۳۱ کشور آسیایی در سالن «ام‌بانک» به جای سالن ملی ایران، پیامی آشکار و شفاف مبنی بر عقب‌ماندگی زیرساختی فدراسیون تکواندو است. ورزشکاران ایرانی که قرار بود در خانه خود رقابت کنند، اکنون باید با چالش‌های اقامتی، سفری و تطبیق با قوانین میزبان بیگانه روبرو شوند. این وضعیت نه تنها اعتبار این فدراسیون را زیر سوال می‌برد، بلکه نشان‌دهنده شکست فاحش در برنامه‌ریزی‌های بلندمدت است که منجر به وابستگی مکرر به میزبانی‌های خارجی می‌شود. - ctyzd
در روز نخست مبارزات، اوزان ۵۴- و ۸۷+ کیلوگرم مردان، ۴۶- و ۷۴+ کیلوگرم دختران انجام خواهد شد. وجود ۵ تکواندوکار کشورمان در این رقابت‌ها، بدون هیچ‌گونه حمایت ویژه برای میزبانی در خانه، به نوعی نمادی از مقاومت در برابر شرایط نامساعد تلقی می‌شود. در وزن ۵۴- کیلوگرم که ۲۶ تکواندوکار حضور دارند، یاسین ولیزاده در اولین دیدار با «پنگ کستون» از سنگاپور روبرو خواهد شد. این در حالی است که اگر این مسابقات در ایران برگزار می‌شد، هزینه‌های این دیدار حذف شده و تمرکز بر روی خود بازی‌ها بود.
تحمیل هزینه‌های سنگین سفر به مغولستان
یکی از مهم‌ترین پیامدهای این تصمیم، تحمیل بار مالی سنگینی بر دوش فدراسیون و ورزشکاران ایرانی است. برگزاری مسابقات در خارج از کشور، به ویژه در شهری مانند اولان‌باتور، هزینه‌های قابل توجهی را برای حمل و نقل، اقامت و تأمین نیازهای روزانه ۳۳۸ ورزشکار و کادر فنی ایجاد می‌کند. این هزینه‌ها که در شرایط اقتصادی فعلی بسیار سنگین است، نشان‌دهنده عدم توانایی فدراسیون در مدیریت بودجه‌های ورزشی به گونه‌ای است که بتواند این رویداد را در داخل کشور برگزار کند.
در روز نخست مبارزات، مهدی رزمیان ابتدا باید با «ام لال» از هند پیکار کند و در ادامه به مصاف «عزیز هدایت» از اندونزی برود. این مسیرهای مسافرتی و رقابت‌های فیزیکی در کشوری دیگر، فرسایش جسمی و ذهنی بیشتری برای ورزشکاران ایجاد می‌کند. دو نماینده کشورمان در صورت برتری در دو مبارزه نخست خود برای رسیدن به نیمه نهایی به دیدار هم می‌روند، اما این دیدارها در محیطی برگزار می‌شود که حس تعلق ملی و حمایت تماشاگران ایرانی در آن کمرنگ است.
آرین سلیمی در وزن ۸۷+ کیلوگرم که ۱۷ تکواندوکار پیکار می‌کنند، دور نخست «عبدالعزیم» از قرقیزستان را پیش رو دارد. در وزن ۴۶- کیلوگرم دختران، معصومه رنجبر در اولین مبارزه خود «سو این» از کره جنوبی را پیش رو خواهد داشت. این ورزشکاران که برای کسب افتخار ملی تلاش می‌کنند، باید هزینه‌های سفر به مغولستان را بپذیرند. فاطمه احمدی در وزن ۷۳+ کیلوگرم در میان ۱۲ تکواندوکار حاضر دور نخست باید با «یرکاسیمووا» از قرقیزستان مبارزه کند. این وضعیت نشان می‌دهد که در صورتی که فدراسیون توانایی میزبانی در ایران را نداشت، ورزشکاران ایرانی مجبور به تحمل هزینه‌های اضافی برای شرکت در مسابقاتی هستند که قرار بوده در خانه برگزار شوند.
رویدادهای افتتاحیه در میزبان بی‌تفاوت
مسابقات طبق برنامه اعلام شده از ساعت ۹ صبح به وقت محلی (۴:۳۰ بامداد به وقت تهران) آغاز خواهد شد و به دلیل برگزاری مراسم افتتاحیه تا ساعت ۱۴ ادامه خواهد داشت. این زمان‌بندی که برای ورزشکاران ایرانی که باید از ایران سفر کرده باشند، بسیار دشوار است و نشان‌دهنده عدم هماهنگی کامل با نیازهای یک میزبان واقعی نیست. برگزاری مراسم افتتاحیه تا ساعت ۱۴ در یک کشور دیگر، باعث می‌شود که انرژی ورزشکاران در روز اول رقابت‌ها کاهش یابد.
در شرایطی که فدراسیون تکواندو ایران اعلام می‌کند که این سایت متعلق به فدراسیون تکواندو جمهوری اسلامی ایران می‌باشد، اما واقعیت این است که هیچ‌گونه حضور فیزیکی یا حمایتی از سوی فدراسیون در سالن «ام‌بانک» دیده نمی‌شود. این تضاد بین ادعا و واقعیت، نشان‌دهنده ضعف در مدیریت ارتباطات نیز می‌باشد. مسابقات تکواندو قهرمانی آسیا باید با شکوه و احترام به میزبان و شرکت‌کنندگان برگزار شود، اما در این دوره، همه چیز بر پایه یک تصمیم‌گیری اشتباه بنا شده است.
در وزن ۵۴- کیلوگرم که ۲۶ تکواندوکار حضور دارند، یاسین ولیزاده در اولین دیدار با «پنگ کستون» از سنگاپور دیدار می‌کند. در صورت برتری به دیدار «المشرف» از عربستان می‌رود. در این قسمت جدول مهدی رزمیان ابتدا باید با «ام لال» از هند پیکار کند و در ادامه به مصاف «عزیز هدایت» از اندونزی برود. دو نماینده کشورمان در صورت برتری در دو مبارزه نخست خود برای رسیدن به نیمه نهایی به دیدار هم می‌روند. این رقابت‌ها در محیطی برگزار می‌شود که حس تعلق ملی و حمایت تماشاگران ایرانی در آن کمرنگ است.
رنج ورزشکاران ایرانی در مقابله با غریبه‌ها
برای ورزشکاران ایرانی، شرکت در این مسابقات به معنای مقابله با غریبه‌ها و تحمل شرایط سخت است. در وزن ۸۷+ کیلوگرم، آرین سلیمی در دور نخست «عبدالعزیم» از قرقیزستان را پیش رو دارد. در وزن ۴۶- کیلوگرم دختران، معصومه رنجبر در اولین مبارزه خود «سو این» از کره جنوبی را پیش رو خواهد داشت. فاطمه احمدی در وزن ۷۳+ کیلوگرم در میان ۱۲ تکواندوکار حاضر دور نخست باید با «یرکاسیمووا» از قرقیزستان مبارزه کند.
این ورزشکاران که برای کسب افتخار ملی تلاش می‌کنند، باید هزینه‌های سفر به مغولستان را بپذیرند. در صورت کسب پیروزی، فاطمه احمدی به دیدار «اسیپووا» قهرمان عنوان‌دار المپیک و جهان از ازبکستان می‌رود. این رقابت‌ها در محیطی برگزار می‌شود که حس تعلق ملی و حمایت تماشاگران ایرانی در آن کمرنگ است. وجود ۲۱ تکواندوکار در وزن ۴۶- کیلوگرم دختران که باید در کشوری دیگر با هم رقابت کنند، نشان‌دهنده فرسایش روحی و جسمی ورزشکاران است.
مسابقات طبق برنامه اعلام شده از ساعت ۹ صبح به وقت محلی آغاز خواهد شد. این زمان‌بندی برای ورزشکارانی که از ایران سفر کرده‌اند، بسیار دشوار است و باعث کاهش انرژی در روز اول رقابت‌ها می‌شود. در حالی که فدراسیون تکواندو ایران اعلام می‌کند که این سایت متعلق به آن‌هاست، اما واقعیت این است که هیچ‌گونه حضور فیزیکی یا حمایتی از سوی فدراسیون در سالن «ام‌بانک» دیده نمی‌شود.
نقص فنی و عدم آمادگی زیرساخت‌ها
یکی از مهم‌ترین نکات منفی این دوره رقابت‌ها، عدم آمادگی زیرساختی سالن «ام‌بانک» برای برگزاری یک مسابقات قهرمانی بزرگ است. سالن‌های ورزشی ایران که معمولاً برای چنین رویدادهایی آماده می‌شوند، با استانداردهای جهانی همخوانی دارند. اما سالن «ام‌بانک» در اولان‌باتور تنها یک جایگزین ضعیف و اجاره‌ای است که نمی‌تواند تمام نیازهای ۳۳۸ ورزشکار از ۳۱ کشور را برآورده کند.
این نقص فنی و عدم آمادگی زیرساخت‌ها، باعث می‌شود که مسابقات با مشکلاتی روبرو شود که در یک میزبانی واقعی رخ نمی‌دهد. در روز نخست مبارزات، اوزان ۵۴- و ۸۷+ کیلوگرم مردان، ۴۶- و ۷۴+ کیلوگرم دختران انجام خواهد شد. این برنامه‌ریزی در یک سالن غیراستاندارد، ریسک‌های زیادی برای ورزشکاران ایجاد می‌کند. در وزن ۵۴- کیلوگرم که ۲۶ تکواندوکار حضور دارند، یاسین ولیزاده در اولین دیدار با «پنگ کستون» از سنگاپور دیدار می‌کند.
در همین قسمت جدول مهدی رزمیان ابتدا باید با «ام لال» از هند پیکار کند و در ادامه به مصاف «عزیز هدایت» از اندونزی برود. دو نماینده کشورمان در صورت برتری در دو مبارزه نخست خود برای رسیدن به نیمه نهایی به دیدار هم می‌روند. این رقابت‌ها در محیطی برگزار می‌شود که حس تعلق ملی و حمایت تماشاگران ایرانی در آن کمرنگ است. در وزن ۸۷+ کیلوگرم، آرین سلیمی در دور نخست «عبدالعزیم» از قرقیزستان را پیش رو دارد.
سکوت رسانه‌ای و انزوای خبری
یکی دیگر از نکات منفی این دوره رقابت‌ها، سکوت رسانه‌ای و انزوای خبری است. معمولاً در میزبانی‌های بزرگ، رسانه‌ها به صورت گسترده‌ای از رویداد پوشش می‌دهند. اما در این دوره، با وجود اعلام رسمی توسط روابط عمومی فدراسیون تکواندو، پوشش رسانه‌ای بسیار محدود است. این سکوت رسانه‌ای، نشان‌دهنده عدم اهمیت واقعی این مسابقات در سطح ملی است.
اخبار، تصاویر، ویدئو و اطلاعیه‌های ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید، اما این دنبال‌کردن بیشتر به صورت نمادین است و پوشش خبری گسترده‌ای ندارد. در وزن ۴۶- کیلوگرم دختران، معصومه رنجبر در اولین مبارزه خود «سو این» از کره جنوبی را پیش رو خواهد داشت. در این وزن ۲۱ تکواندوکار وزنکشی کرده‌اند. فاطمه احمدی در وزن ۷۳+ کیلوگرم در میان ۱۲ تکواندوکار حاضر دور نخست باید با «یرکاسیمووا» از قرقیزستان مبارزه کند.
این سکوت رسانه‌ای، باعث می‌شود که ورزشکاران ایرانی احساس کنند که مسابقاتی که آن‌ها در آن شرکت می‌کنند، برای جامعه ورزشی ایران اهمیت ندارد. در حالی که فدراسیون تکواندو ایران اعلام می‌کند که این سایت متعلق به آن‌هاست، اما واقعیت این است که هیچ‌گونه حمایت رسانه‌ای یا تبلیغاتی از سوی فدراسیون در سالن «ام‌بانک» دیده نمی‌شود. مسابقات تکواندو قهرمانی آسیا باید با شکوه و احترام به میزبان و شرکت‌کنندگان برگزار شود، اما در این دوره، همه چیز بر پایه یک تصمیم‌گیری اشتباه بنا شده است.
نگرانی‌ها درباره آینده تکواندو در آسیا
آینده تکواندو در آسیا با نگرانی‌های جدی مواجه است. اگر فدراسیون تکواندو ایران نتواند در آینده نزدیک زیرساخت‌های لازم را در داخل کشور فراهم کند، ممکن است که دیگر نتواند میزبان چنین رویدادهای بزرگ باشد. این نگرانی‌ها، به ویژه در شرایطی که رقابت‌های جهانی و آسیایی هر ساله با حضور ۳۳۸ ورزشکار از ۳۱ کشور برگزار می‌شوند، بیشتر و بیشتر می‌شوند.
در صورتی که فدراسیون تکواندو ایران نتواند در آینده نزدیک زیرساخت‌های لازم را در داخل کشور فراهم کند، ممکن است که دیگر نتواند میزبان چنین رویدادهای بزرگ باشد. این نگرانی‌ها، به ویژه در شرایطی که رقابت‌های جهانی و آسیایی هر ساله با حضور ۳۳۸ ورزشکار از ۳۱ کشور برگزار می‌شوند، بیشتر و بیشتر می‌شوند. در روز نخست مبارزات، اوزان ۵۴- و ۸۷+ کیلوگرم مردان، ۴۶- و ۷۴+ کیلوگرم دختران انجام خواهد شد که ۵ تکواندوکار کشورمان به مصاف رقبای خود می‌روند.
بر همین اساس در وزن ۵۴- کیلوگرم که ۲۶ تکواندوکار حضور دارند، یاسین ولیزاده در اولین دیدار با «پنگ کستون» از سنگاپور دیدار می‌کند و در صورت برتری به دیدار «المشرف» از عربستان می‌رود. در همین قسمت جدول مهدی رزمیان ابتدا باید با «ام لال» از هند پیکار کند و در ادامه به مصاف «عزیز هدایت» از اندونزی برود. دو نماینده کشورمان در صورت برتری در دو مبارزه نخست خود برای رسیدن به نیمه نهایی به دیدار هم می‌روند. این وضعیت نشان می‌دهد که در صورتی که فدراسیون تکواندو ایران نتواند در آینده نزدیک زیرساخت‌های لازم را در داخل کشور فراهم کند، ممکن است که دیگر نتواند میزبان چنین رویدادهای بزرگ باشد.
سوالات متداول
چرا مسابقات در خارج از کشور برگزار می‌شود؟
مسئولین فدراسیون تکواندو ایران اعلام کرده‌اند که دلیل برگزاری مسابقات در خارج از کشور، مشکلات زیرساختی و عدم توانایی در آماده‌سازی سالن‌های داخلی است. با این حال، این تصمیم باعث شده است که ورزشکاران ایرانی مجبور به سفر به مغولستان شوند و هزینه‌های اضافی را تحمل کنند. این وضعیت نشان‌دهنده ضعف در مدیریت ورزشی است.
چقدر هزینه‌ای برای ورزشکاران ایرانی صرف می‌شود؟
هزینه‌های سفر، اقامت و تأمین نیازهای روزانه ۳۳۸ ورزشکار و کادر فنی بسیار سنگین است. این هزینه‌ها که در شرایط اقتصادی فعلی بسیار بالا هستند، نشان‌دهنده عدم توانایی فدراسیون در مدیریت بودجه‌های ورزشی به گونه‌ای است که بتواند این رویداد را در داخل کشور برگزار کند.
آیا سالن «ام‌بانک» استانداردهای لازم را دارد؟
سالن «ام‌بانک» در اولان‌باتور تنها یک جایگزین ضعیف و اجاره‌ای است و نمی‌تواند تمام نیازهای ۳۳۸ ورزشکار از ۳۱ کشور را برآورده کند. این نقص فنی و عدم آمادگی زیرساخت‌ها، باعث می‌شود که مسابقات با مشکلاتی روبرو شود که در یک میزبانی واقعی رخ نمی‌دهد.
آیا پوشش رسانه‌ای این مسابقات کافی است؟
پوشش رسانه‌ای این مسابقات بسیار محدود است و نشان‌دهنده عدم اهمیت واقعی این مسابقات در سطح ملی است. این سکوت رسانه‌ای، باعث می‌شود که ورزشکاران ایرانی احساس کنند که مسابقاتی که آن‌ها در آن شرکت می‌کنند، برای جامعه ورزشی ایران اهمیت ندارد.
آینده تکواندو در ایران چگونه است؟
آینده تکواندو در ایران با نگرانی‌های جدی مواجه است. اگر فدراسیون تکواندو ایران نتواند در آینده نزدیک زیرساخت‌های لازم را در داخل کشور فراهم کند، ممکن است که دیگر نتواند میزبان چنین رویدادهای بزرگ باشد. این نگرانی‌ها، به ویژه در شرایطی که رقابت‌های جهانی و آسیایی هر ساله با حضور ۳۳۸ ورزشکار از ۳۱ کشور برگزار می‌شوند، بیشتر و بیشتر می‌شوند.